Na telepromterze nie chodzi o piękno, lecz o czytelność — z daleka, w półmroku i pod presją. Tekst, który źle się czyta, spowalnia aktora dokładnie w chwili, gdy najbardziej potrzebuje pomocy. A przy tym kilka zasad typografii robi ogromną różnicę. Oto te, które naprawdę się liczą.
Dopasuj rozmiar do odległości
Najważniejsza decyzja to rozmiar czcionki względem tego, skąd czyta się tekst. To, co czyta się wygodnie z pół metra przy monitorze, jest nieczytelne z pozycji aktora po drugiej stronie sceny. Ustaw rozmiar według rzeczywistej odległości i sprawdź go na miejscu, a nie przy biurku.
Postaw na wysoki kontrast
Na scenie wygrywa jasny tekst na ciemnym tle. Ciemne tło nie świeci w przestrzeń, nie rozprasza, a oko łatwo znajduje na nim jasne litery. Unikaj kombinacji kolorów o niskim kontraście — żółty na białym czy szary na czarnym czyta się źle pod presją.
Wybieraj czcionkę dla czytelności, nie dla gustu
Do szybkiego czytania z daleka czcionki bezszeryfowe są zwykle bezpiecznym wyborem — proste i czytelne nawet w mniejszym rozmiarze. Niektórym jednak lepiej służy czcionka szeryfowa, która prowadzi oko wzdłuż wiersza. Ważne, by wypróbować obie na konkretnym urządzeniu i odległości i wybrać tę, która czyta się szybciej.
Pamiętaj o interlinii i długości wiersza
Zbyt ciasno upakowane wiersze zlewają się, zbyt długie utrudniają powrót na początek następnego. Hojna interlinia i rozsądna długość wiersza pomagają oku płynnie przejść z jednego wiersza do następnego — dokładnie tego potrzebuje aktor na telepromterze.
Wyróżnij bieżące miejsce
Gdy jasne jest, gdzie aktualnie jesteśmy, aktor orientuje się jednym spojrzeniem. Wyróżnienie aktywnej kwestii — kolorem, jasnością lub położeniem — znacznie przyspiesza orientację, zwłaszcza po pauzie lub skoku w akcji.
Jak to zrobić w Theatre Prompter
Theatre Prompter daje kontrolę nad typografią: ustawiasz rozmiar, kontrast i sposób wyświetlania tak, by pasowały do konkretnej sceny i aktorów. Zalecenie brzmi zawsze tak samo — nie dostrajaj ustawień przy biurku, lecz na miejscu, z rzeczywistej pozycji aktora.
Podsumowanie
Dobra typografia telepromptera jest niewidoczna: aktor po prostu czyta tekst i jedzie dalej. Rozmiar dopasowany do odległości, wysoki kontrast, czytelna czcionka, przewiewna interlinia i wyróżnione bieżące miejsce — pięć ustawień, które decydują, czy teleprompter Ci pomaga, czy przeszkadza.